๒๒. อญฺญตรภิกฺขุวตฺถุ. (๒๘๕)

"นิธายาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อญฺญตรํ ภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ.

โส กิร สตฺถุ สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา อรญฺเญ วายมนฺโต อรหตฺตํ ปตฺวา "ปฏิลทฺธคุณํ สตฺถุ อาโรเจสฺสามีติ ตโต นิกฺขมิ. อถ นํ เอกสฺมึ คาเม เอกา อิตฺถี สามิเกน สทฺธึ กลหํ กตฺวา, ตสฺมึ พหิ นิกฺขมนฺเต, "กุลฆรํ คมิสฺสามีติ มคฺคํ ปฏิปนฺนา อนฺตรามคฺเค ทิสฺวา "อิมํ เถรํ นิสฺสาย คมิสฺสามีติ ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต อนุพนฺธิ. เถโร ปน ตํ น ปสฺสติ. อถสฺสา สามิโก เคหํ อาคโต ตํ อทิสฺวา "กุลคามํ คตา ภวิสฺสตีติ อนุพนฺธนฺโต ตํ ทิสฺวา "น สกฺกา อิมาย เอกิกาย อิมํ อฏวึ ปฏิปชฺชิตุํ, กึ นุ โข นิสฺสาย คจฺฉตีติ โอโลเกนฺโต เถรํ ทิสฺวา "อยํ อิมํ คณฺหิตฺวา นิกฺขนฺโต ภวิสฺสตีติ จินฺเตตฺวา เถรํ สนฺตชฺเชสิ. อถ นํ สา อิตฺถี "เนว มํ เอส ภทนฺโต ปสฺสติ น อาลปติ, มา นํ กิญฺจิ อวจาติ อาห. โส "กึ ปน ตฺวํ อตฺตานํ คเหตฺวา คจฺฉนฺตํ มม น ๑- อาจิกฺขิสฺสสิ, ตุยฺหเมว อนุจฺฉวิกํ อิมสฺส กริสฺสามีติ อุปฺปนฺนโกโธ อิตฺถิยา อาฆาเตน เถรํ โปเถตฺวา ตํ อาทาย นิวตฺติ. เถรสฺส สกลสรีรํ สญฺชาตคณฺฑํ อโหสิ. อถสฺส วิหารํ อาคตกาเล ภิกฺขู สรีรํ สมฺพาหนฺตา คณฺเฑ ทิสฺวา "กึ อิทนฺติ ปุจฺฉึสุ. โส เตสํ ตมตฺถํ อาโรเจสิ.