อถโข เถรานํ ภิกฺขูนํ เอตทโหสิ "กตฺถ นุโข มยํ ธมฺมญฺจ วินยญฺจ สงฺคาเยยฺยามา"ติ. อถโข เถรานํ ภิกฺขูนํ เอตทโหสิ "ราชคหํ โข มหาโคจรํ สมฺปนฺนเสนาสนํ, ๕- ยนฺนูน มยํ ราชคเห วสฺสํ วสนฺตา ธมฺมญฺจ วินยญฺจ สงฺคาเยยฺยาม, น อญฺเญ ภิกฺขู ราชคเห วสฺสํ อุปคจฺเฉยยฺยุนฺ"ติ. กสฺมา ปน เอเตสํ เอตทโหสิ? อิทํ อมฺหากํ ถาวรกมฺมํ, โกจิ วิสภาคปุคฺคโล สํฆมชฺฌํ ปวิสิตฺวา อุกฺโกเฏยฺยาติ. อถายสฺมา มหากสฺสโป ญตฺติทุติเยน กมฺเมน สาเวสิ. ตํ สงฺคีติกฺขนฺธเก ๖- วุตฺตนเยเนว ญาตพฺพํ.

อถ ตถาคตสฺส ปรินิพฺพานโต สตฺตสุ สาธุกีฬนทิวเสสุ สตฺตสุ จ ธาตุปูชาทิวเสสุ วีติวตฺเตสุ "อฑฺฒมาโส อติกฺกนฺโต, อิทานิ คิมฺหานํ ทิยฑฺโฒ

@๔ วินย. จูฬ. ๗/๔๓๗/๒๗๕ ๕ ฉ.ม. ปหูตเสนาสนํ ๖ วินย. จูฬ. ๗/๔๓๗/๒๗๕ มาโส เสโส, อุปกฏฺฐา วสฺสูปนายิกา"ติ วตฺวา ๑- มหากสฺสปตฺเถโร "ราชคหํ อาวุโส คจฺฉามา"ติ อุปฑฺฒํ ภิกฺขุสํฆํ คเหตฺวา เอกํ มคฺคํ คโต. อนุรุทฺธตฺเถโร อุปฑฺฒํ คเหตฺวา เอกํ มคฺคํ คโต, อานนฺทตฺเถโร ปน ภควโต ปตฺตจีวรํ คเหตฺวา ภิกฺขุสํฆปริวุโต สาวตฺถึ คนฺตฺวา ราชคหํ คนฺตุกาโม เยน สาวตฺถี, เตน จาริกํ ปกฺกามิ. อานนฺทตฺเถเรน คตคตฏฺฐาเน มหาปริเทโว, อโหสิ "ภนฺเต อานนฺท กุหึ สตฺถารํ ฐเปตฺวา อาคโตสี"ติ อนุปุพฺเพน ปน ๒- สาวตฺถึ อนุปฺปตฺเต เถเร ภควโต ปรินิพฺพานสมเย วิย มหาปริเทโว อโหสิ.