๒๙. เรวตตฺเถรวตฺถุ. (๒๙๒)

"โยธ ปุญฺญญฺจาติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา ปุพฺพาราเม วิหรนฺโต เรวตตฺเถรํ อารพฺภ กเถสิ.

วตฺถุ "คาเม วา ยทิ วารญฺเญติ คาถาวณฺณนาย วิตฺถาริตเมว. วุตฺตญฺหิ ตตฺถ:

ปุเนกทิวสํ ภิกฺขู กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ "อโห สามเณรสฺส ลาภา, อโห ปุญฺญํ; เยน เอกเกน ปญฺจนฺนํ ภิกฺขุสตานํ ปญฺจกูฏาคารสตานิ กตานีติ. สตฺถา อาคนฺตฺวา "กาย นุตฺถ ภิกฺขเว เอตรหิ กถาย สนฺนิสินฺนาติ ปุจฺฉิตฺวา, "อิมาย นามาติ วุตฺเต, "ภิกฺขเว มยฺหํ ปุตฺตสฺส เนว ปุญฺญํ อตฺถิ, น ปาปํ; อุภยมสฺส ปหีนนฺติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๙๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”