อิติ โส ปุตฺเต อนุสาสิตฺวา สตฺถุ สนฺติเก ปพฺพชิตฺวา กติปาเหเนว อรหตฺตํ ปาปุณิ. สตฺถา อปเรน สมเยน ปญฺจหิ ภิกฺขุสเตหิ สทฺธึ ปิณฺฑาย จรนฺโต ตสฺส ปุตฺตานํ เคหทฺวารํ อคมาสิ. เต พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสงฺฆสฺส อฑฺฒมาสํ ภิกฺขาหารํ อทํสุ. ภิกฺขู ธมฺมสภายํ กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ ๒- "อชฺชาปิ เต อาวุโส ชฏิล อสีติหตฺเถ สุวณฺณปพฺพเต จ ปุตฺเตสุ จ ตณฺหา อตฺถีติ. "น เม อาวุโส เอเตสุ ตณฺหา วา มาโน วา อตฺถีติ. เต "อยํ ชฏิลตฺเถโร อภูตํ วตฺวา อญฺญํ พฺยากโรตีติ วทึสุ. สตฺถา เตสํ กถํ สุตฺวา "น ภิกฺขเว มม ปุตฺตสฺส เตสุ ตณฺหา วา มาโน วา อตฺถีติ วตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมํ คาถมาห

"โยธ ตณฺหํ ปหนฺตฺวาน อนาคาโร ปริพฺพเช,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๑,๙๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒๖. พราหมณวรรค”