"เทฺว โข อาวุโส ปจฺจยา อนิมิตฺตาย เจโตวิมุตฺติยา วุฏฺฐานสฺส,

สพฺพนิมิตฺตานญฺจ มนสิกาโร, อนิมิตฺตาย จ ธาตุยา อมนสิกาโร"ติ ๓-

@๓ ม.มู. ๑๒/๔๕๘/๔๐๗ ๔ ม. ฐานํ โหติ วจนโต ปนสฺสา ทฺวีหากาเรหิ วุฏฺฐานํ โหติ. ตตฺถ สพฺพนิมิตฺตานนฺติ รูปนิมิตฺตเวทนาสญฺญาสงฺขารวิญฺญาณนิมิตฺตานํ. กามญฺจ น สพฺพาเนเวตานิ เอกโต มนสิ กโรติ, สพฺพสงฺคาหิกวเสน ปเนวํ วุตฺตํ. ตสฺมา ยํ ภวงฺคสฺส อารมฺมณํ, ตสฺส มนสิกรเณน ผลสมาปตฺติโต วุฏฺฐานํ โหตีติ เอวํ อสฺสา วุฏฺฐานํ เวทิตพฺพํ. ตยิทํ เอวมิธ สมาปชฺชนวุฏฺฐานํ อรหตฺตผลภูตํ:-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๐๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. โพธิสูตร ที่ ๑”