โหติ พฺราหฺมโณติ ตทา โส พาหิตปาปธมฺมตาย ปรมตฺถพฺราหฺมโณ ๑- โหติ. อถ เอตํ ปิสาจญฺจ ปกฺกุลญฺจาติวตฺตตีติ ตโต ยถาวุตฺตปารคมนโต อถ ปจฺฉา อชกลาปก เอตํ ตยา ทสฺสิตํ ปิสิตาสนตฺถมาคตํ ๒- ปิสาจํ ภยชนนตฺถํ สมุฏฺฐาปิตํ อกฺกุลปกฺกุลิกญฺจ อติวตฺตติ อภิภวติ, ตํ น ภายตีติ อตฺโถ.

อยมฺปิ คาถา อรหตฺตเมว อุลฺลปิตฺวา กถิตา. อถ อชกลาปโก อตฺตนา กเตน ตถารูเปนปิ ปฏิภยรูเปน วิภึสเนน อกมฺปิยภาวโต ๓- ตํ ตาทิภาวํ ทิสฺวา "อโห อจฺฉริยมนุสฺโส วตายนฺ"ติ ปสนฺนมานโส โปถุชฺชนิกาย สทฺธาย อตฺตนิ นิวิฏฺฐภาวํ วิภาเวนฺโต สตฺถุ สมฺมุขา อุปาสกตฺตํ ปเวเทสิ.

สตฺตมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.