ตตฺถ อายนฺตินฺติ อาคจฺฉนฺตึ, ปุราณทุติยิกนฺติ อธิปฺปาโย. นาภินนฺทตีติ ทฏฺฐุํ มํ อาคตาติ น นนฺทติ น ตุสฺสติ. ปกฺกมนฺตินฺติ สา อยํ มยา อสมฺโมทิตาว คจฺฉตีติ คจฺฉนฺตึ. น โสจตีติ น จิตฺตสนฺตาปมาปชฺชติ. เยน ปน การเณน เถโร เอวํ นาภินนฺทติ น โสจติ, ตํ ทสฺเสตุํ "สงฺคา สงฺคามชึ มุตฺตนฺ"ติ วุตฺตํ. ตตฺถ สงฺคาติ ราคสงฺโค โทสโมหมานทิฏฺฐิสงฺโคติ ปญฺจวิธาปิ สงฺคา สมุจฺเฉทปฏิปสฺสทฺธิวิมุตฺตีหิ วิมุตฺตํ สงฺคามชึ ภิกฺขุํ. ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณนฺติ ตํ ตาทิภาวปฺปตฺตํ ขีณาสวํ อหํ สพฺพโส พาหิตปาปตฺตา พฺราหฺมณนฺติ วทามีติ.

อฏฺฐมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๐๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. สังคามชิสูตร”