ตตฺถ อนุกมฺปิกาติ อนุคฺคหสีลา กรุณาธิกา. อตฺถกามาติ หิตกามา เมตฺตาธิกา. ปุริมปเทน เจตฺถ พาหิยสฺส ทุกฺขาปนยนกามตํ ตสฺสา เทวตาย ทสฺเสติ, ปจฺฉิเมน หิตูปสํหารํ. เจตสาติ อตฺตโน จิตฺเตน, เจโตสีเสน เจตฺถ เจโตปริยญาณํ คหิตนฺติ เวทิตพฺพํ. เจโตปริวิตกฺกนฺติ ตสฺส จิตฺตปฺปวตฺตึ. อญฺญายาติ ชานิตฺวา. เตนุปสงฺกมีติ เวยฺยถาปิ นาม พลวา ปุริโส สมิญฺชิตํ วา พาหํ ปสาเรยฺย, ปสาริตํ วา พาหํ สมิญฺเชยฺย, เอวเมว พฺรหฺมโลเก อนฺตรหิโต พาหิยสฺส ปุรโต ปาตุภวนวเสน อุปสงฺกมิ. เอตทโวจาติ "เย โข เกจิ โลเก อรหนฺโต วา"ติอาทิปวตฺตมิจฺฉปริวิตกฺกํ พาหิยํ สโหฒํ ๒- โจรํ คณํหนฺโต วิย "เนว โข ตฺวํ พาหิย อรหา"ติอาทิกํ เอตํ อิทานิ วุจฺจมานํ วจนํ พฺรหฺมา อโวจ. เนว โข ตฺวํ พาหิย อรหาติ เอเตน ตทา พาหิยสฺส อเสกฺขภาวํ ปฏิกฺขิปติ, นาปิ อรหตฺตมคฺคํ วา สมาปนฺโนติ เอเตน เสกฺขภาวํ,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๑๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พาหิยสูตร”