ปเรสํ อปฺปิยา อมนาปา, น ตถาคโต ตํ วาจํ ภาสตี"ติอาทิ. ๑-

เอวํ สมฺมา คทตฺตาปิ สุคโต.

ยํ มมสฺส ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขายาติ ยํ ธมฺมสฺส อุปทิสนํ จิรกาลํ มม ฌานวิโมกฺขาทิหิตาย ตทธิคนฺตพฺพสุขาย จ สิยา. อกาโล โข ตาว พาหิยาติ ตว ธมฺมเทสนาย น ตาว กาโลติ อตฺโถ. กึ ปน ภควโต สตฺตหิตปฏิปตฺติยา อกาโลปิ นาม อตฺถิ, ๒- ยโต ภควา กาลวาทีติ? วุจฺจเต:- กาโลติ เจตฺถ เวเนยฺยานํ อินฺทฺริยปริปากกาโล อธิปฺเปโต. ยสฺมา ปน ตทา พาหิยสฺส อตฺตโน อินฺทฺริยานํ ปริปกฺกาปริปกฺกภาโว ทุพฺพิญฺเญยฺโย, ตสฺมา ภควา ตํ อวตฺวา อตฺตโน อนฺตรวีถิยํ ฐิตภาวมสฺส การณํ อปทิสนฺโต "อนฺตรฆรํ ปวิฏฺฐมฺหา"ติ อาห. ทุชฺชานนฺติ ทุพฺพิญฺเญยฺยํ. ชีวิตนฺตรายานนฺติ ชีวิตสฺส อนฺตรายกรธมฺมานํ วตฺตนํ อวตฺตนํ วาติ วตฺตุกาโม สมฺภมวเสน "ชีวิตนฺตรายานนฺ"ติ อาห. ตถา หิ อเนกปจฺจยปฏิพทฺธวุตฺติชีวํ อเนกรูปา จ ตทนฺตรายา. ๓- วุตฺตํ หิ:-

"อชฺเชว กิจฺจมาตปฺปํ โก ชญฺญา มรณํ สุเว

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๑๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พาหิยสูตร”