"สหสฺสมฺปิ เจ คาถา อนตฺถปทสญฺหิตา

เอกํ คาถาปทํ เสยฺโย ยํ สุตฺวา อุปสมฺมตี"ติ ๑- ธมฺมปเท อิมํ คาถํ วตฺวา "น เกวลํ โส ปรินิพฺพานมตฺเตน, อถโข มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ ขิปฺปาภิญฺญานํ อคฺคภาเวนปิ ปูชารโห"ติ ทสฺเสนฺโต "เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ ขิปฺปาภิญฺญานํ, ยทิทํ พาหิโย ทารุจีริโย"ติ ๒- ตํ อายสฺมนฺตํ เอตทคฺเค ฐเปสิ. ตํ สนฺธาย วุตฺตํ "อถโข ภควา สาวตฺถิยํ ปิณฺฑาย จริตฺวา ฯเปฯ ปรินิพฺพุโต ภิกฺขเว พาหิโย ทารุจีริโย"ติ.

ตตฺถ ปจฺฉาภตฺตนฺติ ภตฺตกิจฺจโต ปจฺฉา. ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโตติ ปิณฺฑ- ปาตปริเยสนโต ปฏินิวตฺโต. ปททฺวเยนาปิ กตภตฺตกิจฺโจติ วุตฺตํ โหติ. นีหริตฺวาติ นครโต พหิ เนตฺวา. ฌาเปถาติ ทหถ. ถูปญฺจสฺส กโรถติ อสฺส พาหิยสฺส

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๑๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พาหิยสูตร”