สมวาเย ขเณ กาเล สมูเห เหตุทิฏฺฐิสุ

ปฏิลาเภ ปหาเน จ ปฏิเวเธ จ ทิสฺสติ.

ตถา หิสฺส "อปฺเปวนาม เสฺวปิ อุปสงฺกเมยฺยาม กาลญฺจ สมยญฺจ อุปาทายา"ติ เอวมาทีสุ ๑- สมวาโย อตฺโถ. "เอโกว โข ภิกฺขเว ขโณ จ สมโย จ พฺรหฺมจริยวาสายา"ติ เอวมาทีสุ ๒- ขโณ. "อุณฺหสมโย ปริฬาหสมโย"ติ ๓- เอวมาทีสุ กาโล. "มหาสมโย ปวนสฺมินฺ"ติ เอวมาทีสุ ๔- สมูโห. "สมโยปิ โข เต ภทฺทาลิ อปฺปฏิวิทฺโธ อโหสิ, ภควาปิ โข สาวตฺถิยํ วิหรติ, โสปิ มํ ชานิสฺสติ `ภทฺทลิ นาม ภิกฺขุ สตฺถุ สาสเน สิกฺขาย อปริปูริการี'ติ อยมฺปิโข เต ภทฺทาลิ สมโย อปฺปฏิวิทฺโธ อโหสี"ติ เอวมาทีสุ ๕- เหตุ. "เตน โข ปน สมเยน อุคฺคาหมาโน ปริพฺพาชโก สมณมุณฺฑิกาปุตฺโต สมยปฺปวาทเก ติณฺฑุกาจีเร ๖- เอกสาลเก มลฺลิกาย อาราเม ปฏิวสตี"ติ เอวมาทีสุ ๗- ทิฏฺฐิ.

ทิฏฺเฐ ธมฺเม จ โย อตฺโถ โย จตฺโถ สมฺปรายิโก

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”