อิเมหิ จตูหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต โหติ, โย จ ภิกฺขเว จตุนฺนํ

ทีปานํ ปฏิลาโภ, โย จตุนฺนํ ธมฺมานํ ปฏิลาโภ, จตุนฺนํ ทีปานํ

ปฏิลาโภ จตุนฺนํ ธมฺมานํ ปฏิลาภสฺส กลํ นคฺฆติ โสฬสินฺ"ติ. ๑-

เอวํ ภควา สพฺพตฺถ โลกิยสุขํ สอุตฺตรํ สาติสยํ, โลกุตฺตรสุขเมว อนุตฺตรนฺติ อติสยนฺติ ภาเชสีติ.