๕. อุปาสกสุตฺตวณฺณนา

[๑๕] ปญฺจเม อิจฺฉานงฺคลโกติ อิจฺฉานงฺคลนามโก โกสเลสุ เอโก พฺราหฺมณคาโม, ตนฺนิวาสิตาย ตตฺถ วา ชาโต ภโวติ วา อิจฺฉานงฺคลโก. อุปาสโกติ ตีหิ สรณคมเนหิ ภควโต สนฺติเก อุปาสกภาวสฺส ปเวทิตตฺตา อุปาสโก ปญฺจสิกฺขาปทิโก พุทฺธมามโก ธมฺมมามโก สํฆมามโก. เกนจิเทว กรณีเยนาติ อุทฺธารโสธาปนาทินา ๑- เกนจิเทว กตฺตพฺเพน. ตีเรตฺวาติ นิฏฺฐาเปตฺวา. อยํ กิร อุปาสโก ปุพฺเพ อภิณฺหํ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ปยิรุปาสติ, โส กติปยํ กาลํ พหุกรณียตาย สตฺถุ ทสฺสนํ นาภิสมฺโภสิ. เตนาห ภควา "จิรสฺสํ โข ตฺวํ อุปาสก อิมํ ปริยายมกาสิ, ยทิทํ อิธาคมนายา"ติ.

ตตฺถ จิรสฺสนฺติ จิเรน. ปริยายนฺติ วารํ. ยทิทนฺติ นิปาโต, โย อยนฺติ อตฺโถ, อิทํ วุตฺตํ โหติ:- อิธ มม สนฺติเก อาคมนาย โย อยํ อชฺช กโต