@๓ ขุ.สุ. ๒๕/๗๗๖/๔๘๖ ๔ ม. หตฺถตฺตเมว ตปฺปฏิพทฺธจฺฉนฺทราคชหเนน ชหนฺติ. เต เว ขณนฺติ อฆมูลํ, มจฺจุโน อามิสํ ทุรติวตฺตนฺติ เต อริยปุคฺคลา อฆสฺส วฏฺฏทุกฺขสฺส มูลภูตํ, มจฺจุนา มรเณน อามสิตพฺพโต อามิสํ, อิโต พหิทฺธา เกหิจิปิ สมณพฺราหฺมเณหิ นิวตฺติตุํ อสกฺกุเณยฺยตาย ทุรติวตฺตํ, สห อวิชฺชาย ตณฺหํ อริยมคฺคญาณกุทาเลน ขณนฺติ, เลสมตฺตมฺปิ อนวเสสนฺตา อุมฺมูลยนฺตีติ. สฺวายมตฺโถ:-

"อปฺปมาโท อมตํ ปทํ ๑- ปมาโท มจฺจุโน ปทํ

อปฺปมตฺตา น มียนฺติ เยปมตฺตา ยถา มตา"ติ- อาทีหิ ๒- สุตฺตปเทหิ วิตฺถาเรตพฺโพติ.

สตฺตมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๑๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เอกปุตตสูตร”