@๔ ม.มู. ๑๒/๒๔/๑๕, อง.ฉกฺก. ๒๒/๓๒๙ (๕๘)/๔๓๔ (สฺยา)

@๕ วิ.มหาวิ. ๑/๓๖/๒๒ อญฺญตรนฺติ นามโคตฺเตน อปากฏํ เอกํ ภิกฺขุํ. อามนฺเตสีติ อาณาเปสิ เต ภิกฺขู สญฺญาเปตุกาโม. เอวนฺติ วจนสมฺปฏิคฺคเห, สาธูติ อตฺโถ. ปุน เอวนฺติ ปฏิญฺญาย. อภิกฺขณํ "อโห สุขํ อโห สุขนฺ"ติ อิมํ อุทานํ อุทาเนสีติ ยถา เต ภิกฺขู วทนฺติ, ตํ เอวํ ตเถวาติ อตฺตโน อุทานํ ปฏิชานาติ. กึ ปน ตฺวํ ภทฺทิยาติ กสฺมา ภควา ปุจฺฉติ, กึ ตสฺส จิตฺตํ น ชานาตีติ? โน น ชานาติ, เตเนว ปน ตมตฺถํ วทาเปตฺวา เต ภิกฺขู สญฺญาเปตุํ ปุจฺฉติ. วุตฺตเญฺหตํ "ชานนฺตาปิ ตถาคตา ปุจฺฉนฺติ, ชานนฺตาปิ น ปุจฺฉนฺตี"ติอาทิ. อตฺถวสนฺติ การณํ.

อนฺเตปุเรติ อิตฺถาคารสฺส สญฺจรณฏฺฐานภูเต ๑- ราชเคหสฺส อพฺภนฺตเร, ยตฺถ ราชา นฺหานโภชนสยนาทึ กปฺเปติ. รกฺขา สุสํวิหิตาติ อารกฺขาธิกตปุริเสหิ คุตฺติ สุฏฺฐุ สมนฺตโต วิหิตา. พหิปิ อนฺเตปุเรติ อฏฺฏกรณฏฺฐานาทิเก ๒- อนฺเตปุรโต พหิภูเต ราชเคเห. เอวํ รกฺขิโต โคปิโต สนฺโตติ เอวํ ราชเคหราชธานิรชฺชเทเสสุ อนฺโต จ พหิ จ อเนเกสุ ฐาเนสุ อเนกสเตหิ สุสํวิหิตรกฺขาวรณคุตฺติยา มเมว นิพฺภยตฺถํ ผาสุวิหารตฺถํ รกฺขิโต โคปิโต สมาโน. ภีโตติอาทีนิ ปทานิ อญฺญมญฺญเววจนานิ. อถวา ภีโตติ ปรราชูหิ ภายมาโน. อุพฺพิคฺโคติ สกรชฺเชปิ ปกติโต ๓- อุปฺปชฺชนกภยุพฺเพเคน อุพฺพิคฺโค จลิโต. อุสฺสงฺกีติ "รญฺญา นาม สพฺพกาลํ อวิสฺสตฺเถน ภวิตพฺพนฺ"ติ วจเนน สพฺพตฺถ อวิสฺสาสวเสน เตสํ เตสํ กิจฺจกรณียานํ ปจฺจยปริสงฺกาย จ อุทฺธมุขํ สงฺกมาโน. อุตฺราสีติ "สนฺติกาวจเรหิปิ อชานนฺตสฺเสว เม กทาจิ อนตฺโถ ภเวยฺยา"ติ อุปฺปนฺเนน สรีรกมฺปํ อุปฺปาทนสมตฺเถน ตาเสน อุตฺราสี. "อุตฺรโสฺต"ติปิ ปฐนฺติ. วิหาสินฺติ เอวํภูโต หุตฺวา วิหรึ.