"ปรวชฺชานุปสฺสิสฺส นิจฺจํ อุชฺฌานสญฺญิโน

อาสวา ตสฺส วฑฺฒนฺติ อารา โส อาสวกฺขยา"ติอาทีสุ ๗- นิพฺพานํ. อิธ ปน อาสวานํ อจฺจนฺตกฺขโย อนุปฺปาโท วา มคฺโค วา "อาสวานํ ขโย"ติ วุตฺโต.

อนาสวนฺติ ปฏิปฺปสฺสทฺธิวเสน สพฺพโส ปหีนาสวํ. เจโตวิมุตฺตินฺติ อรหตฺตผลสมาธึ. ปญฺญาวิมุตฺตินฺติ อรหตฺตผลปญฺญํ. อุภยวจนํ มคฺเค วิย ผเลปิ สมถวิปสฺสนานํ ยุคนนฺธภาวทสฺสนตฺถํ. ญาณนฺติ สพฺพญฺญุตญาณํ. เทวตาย วจนสมนนฺตรเมว "กถํ นุ โข"ติ อาวชฺเชนฺตสฺส ปจฺจเวกฺขโต ภควโต ญาณํ อุปฺปชฺชิ "นนฺเทน อรหตฺตํ สจฺฉิกตนฺ"ติ. โส หิ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๒๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. นันทสูตร”