@๔ วินย. ๗/๓๘๓/๒๐๔, อํ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๑๐/๒๐๗ (สยา) ๕-๕ ฉ.ม. อิเมปาฐา น ทิสฺสติ

@๖ อํ. จตุกฺก. ๒๑/๑๐๐/๑๑๔ ๗ ขุ. วิมาน. ๒๖/๕๑/๘๙ (สฺยา) เอวมาทีสุ ๑- อพฺภานุโมทเน. อิธ ปน ขเย. เตน อภิกฺกนฺตาย รตฺติยาติ ปริกฺขีณาย รตฺติยาติ วุตฺตํ โหติ.

อภิกฺกนฺตวณฺณาติ อิธ อภิกฺกนฺตสทฺโท อภิรูเป, วณฺณสทฺโท ปน ฉวิถุติกุลวคฺคการณสณฺฐานปฺปมาณรูปายตนาทีสุ ทิสฺสติ. ตตฺถ "สุวณฺณวณฺโณสิ ภควา"ติ เอวมาทีสุ ๒- ฉวิยา ทิสฺสติ. "กทา สพฺยูฬฺหา ๓- ปน เต คหปติ อิเม สมณสฺส โคตมสฺส วณฺณา"ติ เอวมาทีสุ ๔- ถุติยํ. "จตฺตาโรเม โภ โคตม วณฺณา"ติ เอวมาทีสุ ๕- กุลวคฺเค. น หรามิ ๖- น ภญฺชามิ อารา สึฆามิ วาริชํ ๖- "อถ เกน นุ วณฺเณน, คนฺธตฺเถโนติ วุจฺจตี"ติ เอวมาทีสุ ๗- การเณ. "มหนฺตํ หตฺถิราชวณฺณํ อภินิมฺมินิตฺวา"ติ เอวมาทีสุ ๘- สณฺฐาเน. "ตโย ปตฺตสฺส วณฺณา"ติ เอวมาทีสุ ๙- ปมาเณ. "วณฺโณ คนฺโธ รโส โอชา"ติ เอวมาทีสุ ๑๐- รูปายตเน. โส อิธ ฉวิยํ ทฏฺฐพฺโพ. เตน อภิกฺกนฺตวณฺณาติ อภิรูปฉวีติ วุตฺตํ โหติ.

เกลวกปฺปนฺติ เอตฺถ เกวลสทฺโท อนวเสสเยภุยฺยอพฺยามิสฺสานติเรก- ทฬฺหตฺถวิสํโยคาทิอเนกตฺโก. ตถา หิสฺส "เกวลปริปุณฺณํ ปริสุทฺธํ พฺรหฺมจริยนฺ"ติ เอวมาทีสุ ๑๑- อนวเสสตฺตํ ๑๒- อตฺโถ. "เกวลา องฺคมคธา ๑๓- ปหูตํ ขาทนียํ โภชนียํ อาทาย อุปสงฺกมิสฺสนฺตี"ติ เอวมาทีสุ ๑๔- เยภุยฺยตา. "เกวลสฺส ทุกฺขกฺ- ขนฺธสฺส สมุทโย โหตี"ติ เอวมาทีสุ ๑๕- อพฺยามิสฺสตา. "เกวลํ สทฺธามตฺตกํ นูน อยมายสฺมา"ติ เอวมาทีสุ ๑๖- อนติเรกตา. "อยํ อายสฺมโต อนุรุทฺธสฺส พาหิโก ๑๗- นาม สทฺธิวิหาริโก เกวลกปฺปํ สํฆเภทาย ฐิโต"ติ เอวมาทีสุ ๑๘- ทฬฺหตฺถตา. "เกวลํ ๑๙- วุสิตวา อุตฺตมปุริโสติ วุจฺจตี"ติ เอวมาทีสุ ๒๐- วิสํโยโค. อิธ ปนสฺส อนวเสสตฺตมตฺโถติ ๒ ๑- อธิปฺเปโต.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”