เตสํ หิ มนุสฺสานํ ภควตา ภาสิตคาถาย สวนสมนฺนตรเมว พุทฺธานุภาเวน สารชฺชํ โอกฺกมิ, สํเวโค อุปฺปชฺชิ "นยิทํ อเมฺหหิ ปจฺจกฺขโต ทิฏฺฐํ, สุตํ นาม ตถาปิ โหติ, อญฺญถาปิ โหติ, เอเต จ อญฺญติตฺถิยา

ราชาปิ เยหิ สุนฺทรี มาริตา, เตสํ ชานนตฺถํ ปุริเส อาณาเปสิ. อถ เต ธุตฺตา เตหิ กหาปเณหิ สุรํ ปิวนฺตา อญฺญมญฺญํ กลหํ กรึสุ. เตสุ หิ เอโก เอกํ อาห "ตฺวํ สุนฺทรึ เอกปฺปหาเรน มาเรตฺวา มาลากจวรนฺตเร ขิปิตฺวา ตโต ลทฺธกหาปเณหิ สุรํ ปิวสิ, โหตุ โหตู"ติ. ราชปุริสา ตํ สุตฺวา เต ธุตฺเต คเหตฺวา รญฺโญ ทสฺเสสุํ. ราชา "ตุเมฺหหิ สา มาริตา"ติ เต ธุตฺเต ปุจฺฉิ. อาม เทวาติ. เกหิ มาราปิตาติ. อญฺญติตฺถิเยหิ เทวาติ. ราชา ติตฺถิเยหิ ปกฺโกสาเปตฺวา ตมตฺถํ ปฏิชานาเปตฺวา "อยํ สุนฺทรี ตสฺส สมณสฺส อวณฺณํ อาโรเปตุกาเมหิ อเมฺหหิ มาราปิตา, เนว โคตมสฺส, น โคตมสาวกานํ โทโส อตฺถิ, อมฺหากเมว โทโสติ เอวํ วทนฺตา นครํ อาหิณฺฑถา"ติ อาณาเปสิ. เต ตถา อกํสุ. มหาชโน สมฺมเทว สทฺทหิ. ติตฺถิยานํ ธิกฺการํ อกาสิ, ติตฺถิยา มนุสฺสวธทณฺฑํ ปาปุณึสุ. ตโต ปฏฺฐาย พุทฺธสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส จ ภิยฺโยโส มตฺตาย สกฺการสมฺมาโน มหา อโหสิ. ภิกฺขู อจฺฉริยพฺภุตจิตฺตชาตา ๑- ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา อตฺตมนา ปเวเทสุํ. ๑- เตน วุตฺตํ "อถ โข สมฺพหุลา ภิกฺขู ฯเปฯ อนฺตรหิโต ภนฺเต โส สทฺโท"ติ.

กสฺมา ปน ภควา "ติตฺถิยานํ อิทํ กมฺมนฺ"ติ ภิกฺขูนํ นาโรเจสิ อริยานํ ตาว อาโรจเนน ปโยชนํ นตฺถิ, ปุถุชฺชเนสุ ปน "เย น สทฺทเหยฺยุํ, เตสํ ตํ ทีฆรตฺตํ อหิตาย ทุกฺขาย สํวตฺเตยฺยา"ติ นาโรเจสิ. อปิเจตํ พุทฺธานํ อนาจิณฺณํ, ยํ อนาคตสฺส อีทิสสฺส วตฺถุสฺส อาจิกฺขนํ. ปรานุทฺเทสิกเมว หิ ภควา สงฺกิเลสปกฺขํ วิภาเวติ, กมฺมญฺจ กโตกาสํ น สกฺกา นิวตฺเตตุนฺติ อพฺภกฺขานํ ตนฺนิมิตฺตญฺจ ภควา อชฺฌุเปกฺขนฺโต นิสีทิ. วุตฺตเญฺหตํ:-