โส เอกทิวสํ ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต อนฺเตวาสิเกสุ อตฺตโน ทิวาฏฺฐานํ คเตสุ อุทกกุมฺภโต อุทกํ คเหตฺวา ปาเท ปกฺขาเลตฺวา คตฺตานิ อตฺตโน สีตี กตฺวา จมฺมขณฺฑํ อตฺถริตฺวา ทิวาฏฺฐาเน ทิวาวิหารํ นิสินฺโน อตฺตโน คุเณ อาวชฺเชสิ. ตสฺส เต อเนกสตา อเนกสหสฺสา โปงฺขานุโปงฺขํ อุปฏฺฐหึสุ. โส "มยฺหํ ตาว สาวกสฺส สโต อิเม เอวรูปา คุณา, กีทิสา นุ โข มยฺหํ สตฺถุ คุณา"ติ ภควโต คุณาภิมุขํ มนสิการํ เปเสสิ. เต ตสฺส ญาณพลานุรูปํ อเนกโกฏิสหสฺสา อุปฏฺฐหึสุ. โส "เอวํสีโล เม สตฺถา เอวํธมฺโม เอวํปญฺโญ เอวํวิมุตฺตี"ติอาทินา จ "อิติปิ โส ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ"ติอาทินา จ อาวิภาวานุรูปํ สตฺถุ คุเณ อนุสฺสริตฺวา, ตโต "สฺวากฺขาโต"ติอาทินา ธมฺมสฺส, "สุปฏิปนฺโน"ติอาทินา อริยสํฆสฺส จ คุเณ อนุสฺสริ. เอวํ มหาเถโร อเนกาการโวการํ รตนตฺตยคุเณสุ อาวิภูเตสุ อตฺตมโน ปมุทิโต อุฬารปีติโสมนสฺสํ

@๓ วิ.มหาวิ. ๒/๕๖๕/๕๐ ๔ องฺ. เอกก. ๒๐/๒๑๓/๒๔ ปฏิสํเวเทนฺโต นิสีทิ. ตมตฺถํ ทสฺเสตุํ "อายสฺมโต อุปเสนสฺส วงฺคนฺตปุตฺตสฺส รโหคตสฺสา"ติอาทิ วุตฺตํ.

ตตฺถ รโหคตสฺสาติ รหสิ คตสฺส. ปฏิสลฺลีนสฺสาติ เอกีภูตสฺส. เอวํ เจตโส ปริวิตกฺโก อุทปาทีติ เอวํ อิทานิ วุจฺจมานากาโร จิตฺตสฺส วิตกฺโก อุปฺปชฺชิ. ลาภา วต เมติ เย อิเม มนุสฺสตฺตพุทฺธุปฺปาทสทฺธาสมธิคมาทโย, อโห วต เม เอเต ลาภา. สุลทฺธํ วต เมติ ยญฺจิทํ มยา ภควโต สาสเน ปพฺพชฺชูปสมฺปทารตนตฺตยปยิรุปาสนาทิ ปฏิลทฺธํ, ตํ เม อโห วต สุฏฺฐุ ลทฺธํ. ตตฺถ การณมาห "สตฺถา จ เม"ติอาทินา.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๔๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. อุปเสนวังคันตปุตตสูตร”