ตตฺถ กาลํ กโรนฺตีติ ยถาวุตฺตอายุปริกฺขเยเนว กาลํ กโรนฺติ, น วิชาตปจฺจยา. ปจฺฉิมตฺตภาเว หิ โพธิสตฺเตหิ วสิตฏฺฐานํ เจติยฆรสทิสํ โหติ,

กตรสฺมึ ปน วเย กาลํ กโรนฺตีติ? มชฺฌิมวเย. ปฐมวยสฺมึ หิ สตฺตานํ อตฺตภาเว ฉนฺทราโค พลวา โหติ, เตน ตทา สญฺชาตคพฺภา อิตฺถิโย เยภุยฺเยน คพฺภํ อนุรกฺขิตุํ น สกฺโกนฺติ. คเณฺหยฺยุํ เจ, คพฺโภ พหฺวาพาโธ โหติ. มชฺฌิมวยสฺส ปน เทฺว โกฏฺฐาเส อติกฺกมิตฺวา ตติเย โกฏฺฐาเส วตฺถุ วิสทํ โหติ, วิสเท วตฺถุมฺหิ นิพฺพตฺตทารกา อโรคา โหนฺติ, ตสฺมา โพธิสตฺตมาตโร ปฐมวเย สมฺปตฺตึ อนุภวิตฺวา มชฺฌิมวยสฺส ตติเย โกฏฺฐาเส วิชายิตฺวา กาลํ กโรนฺตีติ.

เอตมตฺถํ วิทิตฺวาติ เอตํ โพธิสตฺตมาตุ อญฺเญสญฺจ สพฺพสตฺตานํ อตฺตภาเว อายุสฺส มรณปริโยสานตํ วิทิตฺวา ตทตฺถวิภาวนมุเขน อนวชฺชปฏิปตฺติยํ อุสฺสาหทีปกํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ.