ธุนาถ มจฺจุโน เสนํ นฬาคารํว กุญฺชโร.

โย อิมสฺมึ ธมฺมวินเย อปฺปมตฺโต วิหสฺสติ

ปหาย ชาติสํสารํ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสตี"ติ ๓- คาถาหิ โอวทิยมานา เวทนาปริคฺคหกมฺมฏฺฐานํ มนสิกโรนฺติโย วิปสฺสิตฺวา ทุติยตติยผลานิ ปฏิลภึสุ. ขุชฺชุตฺตรา ปน อายุเสสสฺส อตฺถิตาย, ปุพฺเพ ตาทิสสฺส กมฺมสฺส อกตตฺตา จ ตโต ปาสาทโต พหิ อโหสิ. "ทสโยชนนฺตเร ปกฺกามี"ติ จ ปฐนฺติ. ๔- อถ ภิกฺขู ธมฺมสภายํ กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ "อาวุโส อนนุจฺฉวิกํ ๕- วต อริยสาวิกานํ เอวรูปํ มรณนฺ"ติ. สตฺถา อาคนฺตฺวา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๒,๕๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อุเทนสูตร”