"คจฺฉเตว ปุพฺพํ ทิสํ, คจฺฉติ ปจฺฉิมํ ทิสนฺ"ติอาทีสุ ๔- วิย สมานาธิกรณภาโวติ เจ. ๕- น พุทฺธสฺสรณานํ สมานาธิกรณาภาวสฺส อนธิปฺเปตโต. เอเตสํ หิ สมานาธิกรณภาเว อธิปฺเปเต ปฏิหตจิตฺโตปิ พุทฺธํ อุปสงฺกมนฺโต พุทฺธํ สรณํ คโต สิยา. ยํ หิ ตํ พุทฺโธติ วิเสสิตํ สรณํ, ตเมเวส คโตติ. "เอตํ โข สรณํ เขมํ, เอตํ สรณมุตฺตมนฺ"ติ ๖- วจนโต สมานาธิกรณตฺตเมวาติ เจ. น ตตฺเถว พฺยภิจาราภาวโต. ๗- ตตฺเถว หิ คาถาปเท เอตํ พุทฺธาทิรตนตฺตยํ สรณํ คตานํ ภยหรณตฺตสงฺขาเต สรณภาเว อพฺยภิจารณโต ๘- "เขมมุตฺตมญฺจ

@๔ สํ.ส. ๑๕/๑๕๙/๑๔๖ โคธิกสุตฺต, สํ. ขนฺธ. ๑๗/๘๗/๙๙ อกฺกลิสุตฺต

@๕ ฉ.ม. สาตฺถกเมวาติ เจ. ๖ ขุ. ธมฺมปท. ๒๕/๑๙๒/๕๑ อคฺคิทตฺตปุโรหิตวตฺถุ