โหติ สุนฺหาโต สุวิลิตฺโต กปฺปิตเกสมสฺสุ โอทาตวตฺถวสโน, อถ โข

โส ทุพฺพณฺโณว โหติ โกธาภิภูโต. อยํ ภิกฺขเว ปฐโม ธมฺโม

สปตฺตกนฺโต สปตฺตกรโณ โกธนมาคจฺฉติ อิตฺถึ วา ปุริสํ วา.

ปุน จปรํ ภิกฺขเว สปตฺโต สปตฺตสฺส เอวํ อิจฺฉติ `อโห