๗. นิพฺพานธาตุสุตฺตวณฺณนา

[๔๔] สตฺตเม เทฺวมาติ เทฺว อิมา. วานํ วุจฺจติ ตณฺหา, นิกฺขนฺตํ วานโต, นตฺถิ วา วา เอตฺถ วานํ, อิมสฺมึ วา อธิคเต วานสฺส อภาโวติ นิพฺพานํ, ตเทว นิสฺสตฺตนิชฺชีวฏฺเฐน สภาวธารณฏฺเฐน จ ธาตูติ นิพฺพานธาตุ. ยทิปิ ตสฺสา ปรมตฺถโต เภโท นตฺถิ, ปริยาเยน ปน ปญฺญายตีติ ตํ ปริยายเภทํ สนฺธาย "เทฺวมา ภิกฺขเว นิพฺพานธาตุโย"ติ วตฺวา ยถาธิปฺเปตํ ปเภทํ ทสฺเสตุํ "สอุปาทิเสสา"ติอาทิ วุตฺตํ, ตตฺถ ตณฺหาทีหิ ผลภาเวน อุปาทียตีติ อุปาทิ, ขนฺธปญฺจกํ. อุปาทิเยว เสโสติ อุปาทิเสโส, สห อุปาทิเสเสนาติ สอุปาทิเสสา. ตทภาวโต อนุปาทิเสสา.

อรหนฺติ อารกากิเลโส, ทูรกิเลโสติ อตฺโถ. วุตฺตเญฺหตํ ภควตา:-

"กถญฺจ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อรหํ โหติ, อารกาสฺส โหนฺติ