เอวํ ภควา อารทฺธวิปสฺสกสฺส ภิกฺขุโน สงฺเขเปเนว สทฺธึ อุปการกธมฺเมหิ สมฺมสนจารํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ ตถา ปฏิปชฺชนฺตสฺส ปฏิปตฺติยา อวญฺฌาภาวํ ทสฺเสนฺโต "ชาครสฺส ภิกฺขเว ภิกฺขุโน"ติอาทิมาห. ตตฺถ ชาคริยานุโยเค สติสมฺปชญฺญสมาทานานิ สพฺพตฺถกานิ สมฺโมทปสาทาวหานิ, ตตฺถ กาลวิปสฺสนา นาม วิปสฺสนาย คพฺภคฺคหณํ ปริปากคตํ. อุปกฺกิเลสวินิมุตฺเต หิ วีถิปฏิปนฺเน วิปสฺสนาญาเณ ติกฺเข สูเร วหนฺเต โยคิโน อุฬารํ ปาโมชฺชํ ปสาโท จ โหติ, เตหิ จ วิเสสาธิคมสฺส สนฺติเกเยว. วุตฺตเญฺหตํ:-

"ยโต ยโต สมฺมสติ ขนฺธานํ อุทยพฺพยํ

ลภติ ปีติปาโมชฺชํ อมตํ ตํ วิชานตํ.

ปาโมชฺชพหุโล ภิกฺขุ ปสนฺโน พุทฺธสาสเน