คาถาสุ ตณฺหาโยเคนาติ ตณฺหาสงฺขาเตน โยเคน, กามโยเคน จ ภวโยเคน จ. สํยุตฺตาติ สมฺพนฺธา ภวาทีสุ สํโยชิตา วา. เตเนวาห "รตฺตจิตฺตา ภวาภเว"ติ. ขุทฺทเก เจว มหนฺเต จ ภเว ลคฺคจิตฺตาติ อตฺโถ. อถ วา ภโวติ สสฺสตทิฏฺฐิ, อภโวติ อุจฺเฉททิฏฺฐิ. ตสฺมา ภวาภเว สสฺสตุจฺเฉททิฏฺฐีสุ สตฺตวิสตฺตจิตฺตาติ. เอเตน ภวตณฺหา วิภวตณฺหา จ ทสฺสิตา. อิมสฺมึ ปกฺเข "ตณฺหาโยเคนา"ติ อิมินา กามตณฺหาว ทสฺสิตาติ เวทิตพฺพา. เต โยคยุตฺตา

"อนฺตลิกฺขจโร ปาโส ยฺวายํ จรติ มานโส

เตน ตํ พาธยิสฺสามิ น เม สมณ โมกฺขสี"ติ. ๑-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๐๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ตัณหาสูตร”