สงฺขา, `อโหสี'ติ ตสฺส สมญฺญา, `อโหสี'ติ ตสฺส ปญฺญตฺติ, น

ตสฺส สงฺขา อตฺถีติ, น ตสฺส สงฺขา ภวิสฺสตี"ติ. ๓-

อกฺเขยฺยํ อปริญฺญายาติ ตํ อกฺเขยฺยํ เตภูมกธมฺเม ตีหิ ปริญฺญาหิ อปริชานิตฺวา ตสฺส อปริชานนเหตุ. โยคมายนฺติ มจฺจุโนติ มรณสฺส โยคํ เตน สํโยคํ อุปคจฺฉนฺติ, น วิสํโยคนฺติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๐๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อัทธาสูตร”