ตถา:-

"อากงฺเขยฺย เจ ภิกฺขเว ภิกฺขุ `สพฺรหฺมจารีนํ ปิโย จสฺสํ

มนาโป, ครุ จ ภาวนีโย จา'ติ, สีเลเสฺววสฺส ปริปูรการี"ติอาทิ. ๒-

โภคา เม อุปฺปชฺชนฺตูติ เอตฺถ คหฏฺฐสฺส สีลวโต กลฺยาณธมฺมสฺส เย เยน สิปฺปฏฺฐาเนน ชีวิกํ กปฺเปติ ยทิ กสิยา ยทิ วณิชฺชาย ยทิ ราชโปริเสน, ตํ ตํ ยถากาลํ ยถาวิธิญฺจ อติวิย อปฺปมตฺตภาวโต อถสฺส อนุปฺปนฺนา เจว โภคา อุปฺปชฺชนฺติ, อุปฺปนฺนา จ โภคา ผาตึ คมิสฺสนฺติ. ปพฺพชิตสฺส ปน สีลาจารสมฺปนฺนสฺส อปฺปมาทวิหาริสฺส สโต สีลสมฺปนฺนสฺส สีลสมฺปทาย อปฺปิจฺฉตาทิคุเณสุ จ ปสนฺนา มนุสฺสา อุฬารุฬาเร ปจฺจเย อภิหรนฺติ, เอวมสฺส อนุปฺปนฺนา เจว โภคา อุปฺปชฺชนฺติ, อุปฺปนฺนา จ ถิรา โหนฺติ. ตถา หิ วุตฺตํ:-