อิมานิ ปน ปุพฺพนิมิตฺตานิ ยถา โลเก มหาปุญฺญานํ ราชราชมหามตฺตาทีนํเยว อุกฺกาปาตภูมิจาลจนฺทคฺคาหาทีนิ นิมิตฺตานิ ปญฺญายนฺติ, น สพฺเพสํ, เอวเมว มเหสกฺขเทวานํเยว ปญฺญายติ. อุปฺปนฺนานิ จ ตานิ "อิมานิ มรณสฺส ปุพฺพนิมิตฺตานิ นามา"ติ เกจิ เทวา ชานนฺติ, น สพฺเพ. ตตฺถ โย มนฺเทน กุสลกมฺเมน นิพฺพตฺโต, โส "อิทานิ โก ชานาติ `กุหึ นิพฺพตฺติสฺสามี"ติ ภายติ. โย ปน มหาปุญฺโญ, โส "พหุํ มยา ทานํ ทินฺนํ, สีลํ รกฺขิตํ, ปุญฺญํ อุปจิตํ, อิโต จุตสฺส เม สุคติเยว ปาฏิกงฺขา"ติ น ภายติ น วิกมฺปติ. เอวํ อุปฏฺฐิตปุพฺพนิมิตฺตํ ปน ตํ คเหตฺวา เทวตา นนฺทนวนํ ปเวเสนฺติ, สพฺพเทวโลเกสุ นนฺทนวนํ อตฺถิเยว.

ตีหิ วาจาหิ อนุโมเทนฺตีติ อิทานิ วุจฺจมาเนหิ ตีหิ วจเนหิ อนุโมเทนฺติ, โมทํ ปโมทํ อุปฺปาเทนฺติ, อสฺสาเสนฺติ, อภิวทนวเสน ๑- วา ตํขณานุรูปํ ปโมทํ กโรนฺติ. เกจิ ปน "อนุโมทนฺตี"ติ ปทสฺส "โอวทนฺตี"ติ วทนฺติ. อิโตติ เทวโลกโต. โภติ อาลปนํ. สุคตินฺติ สุนฺทรคตึ, มนุสฺสโลกํ สนฺธาย วทนฺติ. คจฺฉาติ ปฏิสนฺธิคฺคหณวเสน อุเปหิ.

เอวํ วุตฺเตติ เอวํ ตทา เตหิ เทเวหิ ตสฺส "อิโต โภ สุคตึ คจฺฉา"ติอาทินา วตฺตพฺพวจเน ภควตา วุตฺเต อญฺญตโร นามโคตฺเตน อปากโฏ ตสฺสํ ปริสายํ นิสินฺโน อนุสนฺธิกุสโล เอโก ภิกฺขุ "เอเต สุคติอาทโย ภควตา อวิเสสโต วุตฺตา อวิภูตา, หนฺท เน วิภูตตเร การาเปสฺสามี"ติ เอตํ "กินฺนุ โข ภนฺเต"ติอาทิวจนํ อโวจ. สทฺธาทิคุณวิเสสปฏิลาภการณโต เทวูปปตฺติเหตุโต จ มนุสฺสตฺตํ เทวานํ อภิสมฺมตนฺติ อาห "มนุสฺสตฺตํ โข ภิกฺขุ เทวานํ สุคติคมนสงฺขาตนฺ"ติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๑๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. จวมานสูตร”