@๔ ปปญฺจสูทนี ๒/๒๒ อิธ จ ปสฺสิตพฺพํ ๕ ฉ.ม. จ สทฺโท น ทิสฺสติ

พฺรหฺมจริยํ นาม เมถุนวิรติสมณธมฺมสาสนมคฺคานํ อธิวจนํ. ตถา หิ "อพฺรหฺมจริยํ ปหาย พฺรหฺมจารี โหตี"ติ เอวมาทีสุ ๑- เมถุนวิรติ พฺรหฺมจริยนฺติ วุจฺจติ. "ภควติ โน อาวุโส พฺรหมฺจริยํ วุสฺสตีติ เอวมาวุโส"ติ เอวมาทีสุ ๒- สมณธมฺโม. "น ตาวาหํ ปาปิม ปรินิพฺพายิสฺสามิ, ยาว เม อิทํ พฺรหฺมจริยํ น อิทฺธญฺเจว ภวิสฺสติ ผีตญฺจ วิตฺถาริกํ พาหุชญฺญนฺ"ติ เอวมาทีสุ ๓- สาสนํ. "อยเมว โข ภิกฺขเว ๔- อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค พฺรหฺมจริยํ. เสยฺยถีทํ? สมฺมาทิฏฺฐี"ติ เอวมาทีสุ ๕- มคฺโค. อิธ ปน อริยสจฺจทสฺสเนน ปรโต มคฺคสฺส สงฺคหิตตฺตาว ๖- อวเสสํ สพฺพมฺปิ วฏฺฏติ. ตญฺเจตํ อุปรูปริ นานปฺปการวิเสสาธิคม- เหตุโต มงฺคลนฺติ เวทิตพฺพํ.

อริยสจฺจาน ทสฺสนํ นาม กุมารปเณฺห ๗- วุตฺตานํ ๘- จตุนฺนํ อริยสจฺจานํ อภิสมยวเสน มคฺคทสฺสนํ, ตํ สํสารทุกฺขวีติกฺกมเหตุโต มงฺคลนฺติ วุจฺจติ.

นิพฺพานสจฺฉิกิริยา นาม อิธ อรหตฺตผลํ นิพฺพานนฺติ อธิปฺเปตํ. ตมฺปิ หิ ปญฺจคติวาเนน ๙- วานสญฺญิตาย ตณฺหาย นิกฺขนฺตตฺตา นิพฺพานนฺติ วุจฺจติ, ตสฺส ปตฺติ วา ปจฺจเวกขณา วา สจฺฉิกิริยาติ วุจฺจติ. อิตรสฺส ปน นิพฺพานสฺส อริยสจฺจานทสฺสเนเนว สจฺฉิกิริยา สิทฺธา, เตเนตํ อิธ อนธิปฺเปตํ เอวเมสา นิพฺพานสจฺฉิกิริยา จ ทิฏฺฐธมฺมสุขวิหาราทิเหตุโต ๑๐- มงฺคลนฺติ เวทิตพฺพาติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มงคลสูตร”