เอวํ ธนิโย พฺรหฺมจริยจรณาปเทเสน ภควนฺตํ ปพฺพชฺชํ ยาจิตฺวา ปพฺพชฺชาปโยชนํ ทสฺเสนฺโต ๗- อาห "ชาติมรณสฺส ปารคา, ๘- ทุกฺขสฺสนฺตกรา

@๔ ที. ปา. ๑๑/๑๗๔/๑๐๗ ๕ ขุ. ชา. ๒๗/๑๔๑๕/๒๘๙ (สฺยา)

@๖ สี. สกฺกเตน, ฉ. สกฺกเต, ม. สุคเต ๗ ฉ.ม. ทีเปนฺโต ๘ ฉ.ม. ปารคู ภวามเส"ติ. ชาติมรณสฺส ปารํ นาม นิพฺพานํ, ตํ อรหตฺตมคฺเคน คจฺฉาม. ทุกฺขสฺสาติ วฏฺฏทุกฺขสฺส. อนฺตกราติ อภาวกรา. ภวามเสติ ภวาม, อถ วา อโห วต มยํ ภเวยฺยามาติ. "จรามเส"ติ เอตฺถ วุตฺตนเยเนว ตํ เวทิตพฺพํ. เอวํ วตฺวาปิ จ ปุน อุโภปิ กิร ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา "ปพฺพาเชถ โน ภควา"ติ เอวํ ปพฺพชฺชํ ยาจึสูติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๓๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ธนิยสูตร”