โปกฺขรณีสตานิ สตฺต จ โปกฺขรณิโย"ติ. ๑-

สา อปเรน สมเยน ทุพฺภิกฺขา อโหสิ ทุพฺพุฏฺฐิกา ทุสฺสสฺสา. ปฐมํ ทุคฺคตมนุสฺสา มรนฺติ, เต พหิทฺธา ฉฑฺเฑนฺติ. มตมนุสฺสานํ กุณปคนฺเธน อมนุสฺสา นครํ ปวิสึสุ, ตโต พหุตรา มิยฺยนฺติ. ๒- ตาย ปาฏิกุลฺยตาย ๓- จ สตฺตานํ อหิวาตกโรโค อุปฺปชฺชิ. อิติ ตีหิ ทุพฺภิกฺขอมนุสฺสโรคภเยหิ อุปทฺทุตาย เวสาลิยา นครวาสิโน อุปสงฺกมิตฺวา ราชานมาหํสุ "มหาราช อิมสฺมึ นคเร ติวิธํ ภยํ อุปฺปนฺนํ, อิโต ปุพฺเพ ยาว สตฺตมา ราชกุลปริวฏฺฏา เอวรูปํ อนุปฺปนฺนปุพฺพํ, ตุมฺหากํ มญฺเญ อธมฺมิกตฺเตเนตรหิ ๔- อุปฺปนฺนนฺ"ติ. ราชา สพฺเพ สณฺฐาคาเร สนฺนิปาตาเปตฺวา "มยฺหํ อธมฺมิกภาวํ วิจินถา"ติ อาห. เต สพฺพํ ปเวณึ วิจินนฺตา น กิญฺจิ อทฺทสํสุ.

ตโต รญฺโญ โทสํ อทิสฺวา "อิทํ ภยํ อมฺหากํ กถํ วูปสเมยฺยา"ติ จินฺตยึสุ. ตตฺถ เอกจฺเจ ฉ สตฺถาเร อปทิสึสุ "เอเตหิ โอกฺกนฺตมตฺเต วูปสเมสฺสตี"ติ. เอกจฺเจ อาหํสุ "พุทฺโธ กิร อิธ โลเก อุปฺปนฺโน, โส ภควา สพฺพสตฺตหิตาย ธมฺมํ เทเสติ มหิทฺธิโก มหานุภาโว, เตน โอกฺกมนฺตมตฺเต ๕- สพฺพภยานิ วูปสเมยฺยุนฺ"ติ. เตน เต อตฺตมนา หุตฺวา "กหมฺปน โส ภควา เอตรหิ วิหรติ, อเมฺหหิ เปสิเต อาคจฺเฉยฺยา"ติ ๖- อาหํสุ. อถาปเร อาหํสุ "พุทฺธา นาม อนุกมฺปกา, กิสฺส นาคจฺเฉยฺยุํ โส ปน ภควา เอตรหิ ราชคเห วิหรติ, ราชา จ พิมฺพิสาโร ๗- อุปฏฺฐหติ, กทาจิ ๘- โส อาคนฺตุํ น

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รัตนสูตร”