ตโต พฺราหฺมโณ คมฺภีรตฺถเทสนํ สุตฺวา "มม กสิผลํ ภุญฺชิตฺวา อปรชฺชุ เอว ฉาโต โหติ, อิมสฺส ปน กสิ อมตปฺผลา, ตสฺสา ผลํ ภุญฺชิตฺวา สพฺพทุกฺขา ปมุจฺจตี"ติ จ วิทิตฺวา ปสนฺโน ปสนฺนาการํ กาตุํ ปายาสํ ทาตุมารทฺโธ. เตนาห "อถ โข กสิภารทฺวาโช"ติ. ตตฺถ มหติยาติ มหติยนฺติ อตฺโถ. กํสปาติยาติ สุวณฺณปาติยํ, สตสหสฺสคฺฆนิเก อตฺตโน สุวณฺณถาเล. วฑฺเฒตฺวาติ ฉุปิตฺวา, อากิริตฺวาติ วุตฺตํ โหติ. ภควโต อุปนาเมสีติ สปฺปิมธุผาณิตาทีหิ วิจิตฺตํ ๒- กตฺวา ทุกูลวิตาเนน ปฏิจฺฉาเทตฺวา อุกฺขิปิตฺวา สกฺกจฺจํ ตถาคตสฺส อภิหริ, กินฺติ? "ภุญฺชตุ ภวํ โคตโม ปายาสํ กสฺสโก ภวนฺ"ติ. ตโต กสฺสกภาวสาธกํ การณมาห "ยญฺหิ ฯเปฯ กสตี"ติ, ยสฺมา ภวํ ฯเปฯ กสตีติ วุตฺตํ โหติ. อถ ภควา "คาถาภิคีตมฺเม"ติ อาห.

[๘๑] ตตฺถ คาถาภิคีตนฺติ คาถาหิ อภิคีตํ, คาถาโย ภาสิตฺวา ลทฺธนฺติ วุตฺตํ โหติ. เมติ มยา. อโภชเนยฺยนฺติ ภุญฺชนารหํ น โหติ. สมฺปสฺสตนฺติ สมฺมา อาชีวปาริสุทฺธึ ๓- ปสฺสตํ, สมนฺตา วา ปสฺสตํ สมฺปสฺสตํ, พุทฺธานนฺติ วุตฺตํ โหติ. เนส ธมฺโมติ "คาถาภิคีตํ ภุญฺชิตพฺพนฺ"ติ เอส ธมฺโม เอตํ จาริตฺตํ น โหติ, ตสฺมา คาถาภิคีตํ ปนุทนฺติ พุทฺธา, ปฏิกฺขิปนฺติ น ภุญฺชนฺตีติ. กึ ปน ภควตา ปายาสตฺถํ คาถา อภิคีตา, เยน เอวมาหาติ? น เอตมตฺถํ อภิคีตา, อปิจ โข ปน ปาโต ปฏฺฐาย เขตฺตสมีเป ฐตฺวา