กตปฏิจฺฉาทนลกฺขณาย มายาย สมนฺนาคตตฺตา มายาวี. สีลสํยมาภาเวน อสญฺญโต. ๑- ปลาปสทิสตฺตา ปลาโป. ยถา หิ ปลาโป อนฺโต ตณฺฑุลรหิโตปิ พหิ ถุเสน วีหิ วิย ทิสฺสติ, เอวมิเธกจฺโจ อนฺโต สีลาทิคุณสารวิรหิโตปิ พหิ สุพฺพตจฺฉทเนน สมณเวเสน สมโณ วิย ทิสฺสติ, เอโส ๒- เอวํ ปลาปสทิสตฺตา "ปลาโป"ติ วุจฺจติ. อานาปานสฺสติสุตฺเต ปน "อปลาปายํ ภิกฺขเว ปริสา, นิปฺปลาปายํ ภิกฺขเว ปริสา สุทฺธา สาเร ๓- ปติฏฺฐิตา"ติ ๔- เอวํ ปุถุชฺชนกลฺยาโณปิ "ปลาโป"ติ วุตฺโต. อิธ ปน กปิลสุตฺเต จ "ตโต ปลาเป วาเหถ อสฺสมเณ สมณมานิเน"ติ เอวํ ปาราชิโก "ปลาโป"ติ วุตฺโต. ปติรูเปน จรํ ส มคฺคทูสีติ ตํ สุพฺพตานํ ฉทนํ กตฺวา ยถา จรนฺตํ "อารญฺญิโก อยํ, รุกฺขมูลิโก, ปํสุกูลิโก, ปิณฺฑปาติโก, อปฺปิจฺโฉ, สนฺตุฏฺโฐ"ติ มํ ๕- ชโน ชานาติ, เอวํ ปติรูเปน ยุตฺตรูเปน วา พาหิรมฏฺเฐน อาจาเรน ๖- จรํ โส ปุคฺคโล ๖- อตฺตโน โลกุตฺตรมคฺคสฺส, ปเรสํ สุคติมคฺคสฺส จ ทูสนโต "มคฺคทูสี"ติ เวทิตพฺโพ.

[๙๐] เอวํ อิมาย คาถาย "มคฺคทูสี"ติ ทุสฺสีลํ โวหารมตฺตกสมณํ นิทฺทิสิตฺวา อิทานิ เตสํ อญฺญมญฺญํ อพฺยามิสฺสีภาวํ ทีเปนฺโต อาห "เอเต จ ปฏิวิชฺฌี"ติ. ตสฺสตฺโถ:- เอเต จตุโร สมเณ ยถาวุตฺเตน ลกฺขเณน ปฏิวิชฺฌิ อญฺญาสิ สจฺฉากาสิ โย คหฏฺโฐ ขตฺติโย วา พฺราหฺมโณ วา อญฺโญ วา โกจิ, อิเมสํ จตุนฺนํ สมณานํ ลกฺขณสฺสวนมตฺเตน สุตวา, ตสฺเสว ลกฺขณสฺส อริยานํ สนฺติเก สุตตฺตา อริยสาวโก, เตเยว สมเณ "อยญฺจ อยญฺจ เอวํลกฺขโณ"ติ ปชานนมตฺเตน สปฺปญฺโญ, ยาทิโส อยํ ปจฺฉา วุตฺโต มคฺคทูสี, อิตเรปิ สพฺเพ เนตาทิสาติ ญตฺวา อิติ ทิสฺวา เอวํ ปาปํ ๘- กโรนฺตมฺปิ เอตํ

@๔ ม.อุ. ๑๔/๑๔๖/๑๒๙ ๕ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ