ตตฺถ ปณฺฑิโตติ ปริวีมํสาย สมนฺนาคโต. สมเวกฺขิยาติ ปญฺญาจกฺขุนา อุปปริกฺขิตฺวา. ๑- อริโยติ น มคฺเคน น ผเลน, อปิจ โข ปน เอตสฺมึ ปราภวสงฺขาเต อนเย น อิริยตีติ อริโย. เยน ทสฺสเนน ยาย ปญฺญาย จ ๒- ปราภเว ทิสฺวา วิวชฺเชติ, เตน สมฺปนฺนตฺตา ทสฺสนสมฺปนฺโน. ส โลกํ ภชเต สิวนฺติ โส เอวรูโป สิวํ เขมมุตฺตมํ อนุปทฺทวํ เทวโลกํ ภชติ อลฺลียติ, อุปคจฺฉตีติ วุตฺตํ โหติ.

เทสนาปริโยสาเน ปราภวมุขานิ สุตฺวา อุปฺปนฺนสํเวคานุรูปํ โยนิโส ปทหิตฺวา โสตาปตฺติสกทาคามิอนาคามิผลานิ ปตฺตา เทวตา คณนปถํ ๓- วีติวตฺตา. ยถาห:-

"มหาสมยสุตฺเต จ อโถ มงฺคลสุตฺตเก

สมจิตฺเต ราหุโลวาเท ธมฺมจกฺเก ปราภเว.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๕๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปราภวสูตร”