"จิตฺตีกตํ มหคฺฆญฺจ อตุลํ ทุลฺลภทสฺสนํ

อโนมสตฺตปริโภคํ รตนนฺเตน วุจฺจตี"ติ.

ปณีตนฺติ อุตฺตมํ เสฏฺฐ อนปฺปกํ ๔- มนาปํ. เอวํ อิมินา คาถาปเทน ยํ สคฺเคสุ อเนกโยชนสตปฺปมาณสพฺพรตนมยวิมานสุธมฺมเวชยนฺตปฺปภูตีสุ สสฺสามิกํ, ยญฺจ พุทฺธุปฺปาทวิรเหน อปายเมว ปริปูเรนฺเตสุ สคฺเคสุ ๕- สุญฺญวิมานปฏิพทฺธํ อสฺสามิกํ, ยํ วา ปนญฺญมฺปิ ปฐวีมหาสมุทฺทหิมวนฺตาทินิสฺสิตมสฺสามิกํ รตนํ, ตํ นิทฺทิฏฺฐํ โหติ.

น โน สมํ อตฺถิ ตถาคเตนาติ นอิติ ปฏิเสเธ. โนอิติ อวธารเณ. สมนฺติ ตุลฺยํ. อตฺถีติ วิชฺชติ. ตถาคเตนาติ พุทฺเธน. กึ วุตฺตํ โหติ? ยํ เอตํ วิตฺตญฺจ รตนญฺจ ปกาสิตํ, เอตฺถ เอกมฺปิ พุทฺธรตนสทิสํ รตนํ เนวตฺถิ. ยมฺปิ หิ ตํ วิตฺตํ จิตฺติกตฏฺเฐน รตนํ. เสยฺยถีทํ? รญฺโญ จกฺกวตฺติสฺส จกฺกรตนํ มณิรตนญฺจ, ยมฺหิ อุปฺปนฺเน มหาชโน น อญฺญตฺถ จิตฺติการํ กโรติ, น โกจิ ปุปฺผคนฺธาทีนิ คเหตฺวา ยกฺขฏฺฐานํ วา ภูตฏฺฐานํ วา คจฺฉติ, สพฺโพปิ ชโน จกฺกรตนํ มณิรตนเมว จิตฺตึ กโรติ ๖- ปูเชติ, ตํ ตํ วรํ ปตฺเถติ, ปตฺถิตปตฺถิตญฺจสฺส เอกจฺจํ สมิชฺฌติ, ตมฺปิ รตนํ พุทฺธรตเนน สมํ นตฺถิ. ยทิ หิ จิตฺติกตฏฺเฐน รตนํ, ตถาคโตว รตนํ. ตถาคเต หิ อุปฺปนฺเน เยเกจิ มเหสกฺขา เทวมนุสฺสา น เต อญฺญตฺร จิตฺติการํ กโรนฺติ, น กิญฺจิ อญฺญํ ปูเชนฺติ. ตถา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รัตนสูตร”