@ พฺราหฺมณมตฺถเก ชาโต ๕ ก. โกธนธมฺโม ๖ สี. โกธาทิธมฺเม หีนปุคฺคเล... ปุคฺคลาธิฏฺฐานาย จ เทสนาย โกธาทิธมฺเม เทเสนฺโต เอเกน ตาว ปริยาเยน วสลํ จ วสลกรเณ จ ธมฺเม เทเสสิ, เอวํ เทเสนฺโต จ "ตฺวํ อหนฺ"ติ ปรวมฺภนํ อตฺตุกฺกํสนญฺจ อกตฺวา ธมฺเมเนว สเมน ญาเยน ตํ พฺราหฺมณํ วสลภาเว, อตฺตานญฺจ พฺราหฺมณภาเว ฐเปสิ.

[๑๑๗] อิทานิ ยายํ พฺราหฺมณานํ ทิฏฺฐิ "กทาจิ ปาณาติปาตอทินฺนาทานาทีนิ กโรนฺโตปิ พฺราหฺมโณ เอวา"ติ, ตํ ทิฏฺฐึ ปฏิเสเธนฺโต, เย จ สตฺตหึสาทีสุ อกุสลธมฺเมสุ เตหิ เตหิ สมนฺนาคตา อาทีนวํ อปสฺสนฺตา เต ธมฺเม อุปาเทนฺติ, ๑- เตสํ "หีนา เอเต ธมฺมา วสลกรณา"ติ ตตฺถ อาทีนวญฺจ ทสฺเสนฺโต อปเรหิปิ ปริยาเยหิ วสลญฺจ วสลกรเณ จ ธมฺเม เทเสตุํ "เอกชํ วา ทฺวิชํ วา"ติ เอวมาทิคาถาโย อภาสิ.

ตตฺถ เอกโชติ ฐเปตฺวา อณฺฑชํ อวเสสโยนิโช. โส หิ เอกทา เอว ชายติ. ทฺวิโชติ อณฺฑโช. โส หิ มาตุกุจฺฉิโต อณฺฑโกสโต จาติ ทฺวิกฺขตฺตุํ ชายติ. ตํ เอกชํ วา ทฺวิชํ วาปิ. โยธ ปาณนฺติ โย อิธ สตฺตํ. วิหึสตีติ กายทฺวาริกเจตนาสมุฏฺฐิเตน วา วจีทฺวาริกเจตนาสมุฏฺฐิเตน วา ปโยเคน ชีวิตา โวโรเปติ. "ปาณานิ หึสตี"ติปิ ปาโฐ, ตตฺถ เอกชํ วา ทฺวิชํ วาติ เอวํปเภทานิ โยธ ปาณานิ หึสตีติ เอวํ สมฺพนฺโธ เวทิตพฺโพ. ยสฺส ปาเณ ทยา นตฺถีติ เอเตน มนสา อนุกมฺปาย อภาวมาห. เสสเมตฺถ วุตฺตนยเมว อิโต ปราสุ จ คาถาสุ, ยโต เอตฺตกมฺปิ อวตฺวา อิโต ปรํ อุตฺตานตฺถานิ ปทานิ ปริหรนฺตา อวณฺณิตปทวณฺณนามตฺตเมว กริสฺสสาม.

[๑๑๘] หนฺตีติ หนติ วินาเสติ. อุปรุนฺเธตีติ ๒- เสนาย ปริวาเรตฺวา ติฏฺฐติ. คามานิ นิคมานิ จาติ เอตฺถ จสทฺเทน นครานีติปิ วตฺตพฺพํ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วสลสูตร”