@๗ สี.,ก. อฏฺฐกถาย มยา ปุพฺพภาคา อิจฺฉตี"ติ ๑- เอวํ อาคตา. ยถา อญฺเญ น ชานนฺติ, ตถา กรเณน กตานญฺจ อนาวิกรเณน ๒- ปฏิจฺฉนฺนา อสฺส กมฺมนฺตาติ ปฏิจฺฉนฺนกมฺมนฺโต.

[๑๒๘] ปรกุลนฺติ ญาติกุลํ วา มิตฺตกุลํ วา, อาคตนฺติ ยสฺส เตน กุเลน ๓- ภุตฺตํ, ตํ อตฺตโน เคหมาคตํ ปานโภชนาทีหิ นปฺปฏิปูเชติ, น วา เทติ, อวภุตฺตํ วา เทตีติ อธิปฺปาโย.

[๑๒๙] โย พฺราหฺมณํ วาติ ปราภวสุตเต วุตฺตนยเมว.

[๑๓๐] ภตฺตกาเล อุปฏฺฐิเตติ โภชนกาเล ชาเต อุปฏฺฐิเต. ๔- อุปฏฺฐิตนฺติปิ ปาโฐ, ปาโต ๕- ภตฺตกาเล อาคตนฺติ อตฺโถ. โรเสติ วาจา น จ เทตีติ "อตฺถกาโม เม อยํ น พลกฺกาเรน มํ ปุญฺญํ การาเปตุํ อาคโต"ติ อจินฺเตตฺวา อปฺปติรูเปน ผรุสวจเนน โรเสติ, อนฺตมโส สมฺมุขภาวมตฺตมฺปิ จสฺส น เทติ, ปเคว โภชนนฺติ อธิปฺปาโย.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วสลสูตร”