[๑๓๖] เอวํ ภควา วสลํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ ยสฺมา พฺราหฺมโณ สกฺกายทิฏฺฐิยา ๗- อตีว อภินิวิฏฺโฐ โหติ, ตสฺมา ตํ ทิฏฺฐึ ปฏิเสเธนฺโต อาห "น ชจฺจา วสโล โหตี"ติ. ตสฺสตฺโถ:- ปรมตฺถโต หิ น ชจฺจา วสโล โหติ, น ชจฺจา โหติ พฺราหฺมโณ, อปิจ โข กมฺมุนา วสโล โหติ, กมฺมุนา

@๓ ฉ,ม. อกตญฺญุวเสน ๔ สี. เย โว ๕ ฉ.ม. อริเยหิ กมฺมวเสน

@๖ ฉ.ม. มยา เย เต ปกาสิตา ๗ ฉ.ม. สกาย ทิฏฺฐิยา โหติ พฺราหฺมโณ, อปริสุทฺธกมฺมวสฺสนโต วสโล โหติ, ปริสุทฺเธน กมฺมุนา อปริสุทฺธวาหนโต พฺราหฺมโณ โหติ. ยสฺมา วา ตุเมฺห หีนํ วสลํ อุกฺกฏฺฐํ พฺราหฺมณํ มญฺญถ, ๑- ตสฺมา หีเนน กมฺมุนา วสโล โหติ, อุกฺกฏฺเฐน กมฺเมน ๒- พฺราหฺมโณ โหตีติ เอวมฺปิ อตฺถํ ญาเปนฺโต เอวมาห.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. วสลสูตร”