เภสชฺชปริกฺขารํ, เตสนฺตํ มหปฺผลํ โหติ มหานิสํสํ. อิทมสฺส มหคฺฆตาย

วทามิ. เสยฺยถาปิ ตํ ภิกฺขเว กาสิกวตฺถํ มหคฺฆํ, ตถูปมาหํ ภิกฺขเว

อิมํ ปุคฺคลํ วทามี"ติ. ๘- เอวํ มหคฺฆฏฺเฐนาปิ ตถาคตสมํ รตนํ นตฺถิ.

ตถา ยมฺปิ ตํ อตุลฏฺเฐน รตนํ. เสยฺยถีทํ? รญฺโญ จกฺกวตฺติสฺส จกฺกรตนํ อุปฺปชฺชติ อินฺทนีลมณิมยนาภิ สตฺตรตนมยสหสฺสารํ ปวาฬมยเนมิ รตฺตสุวณฺณมยสนฺธิ, ยสฺส ทสฺสนํ ทสฺสนํ ๙- อรานมุปริ เอกํ มุณฺฑารํ ๑๐- โหติ วาตํ คเหตฺวา สทฺทกรณตฺถํ, เยน กโต สทฺโท สูกุสลปฺปตาฬิตปญฺจงฺคิกตุริยสทฺโท

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. รัตนสูตร”