ตทา โส มาตงฺโค กาลสฺเสว วุฏฺฐาย ปฏปิโลติกํ นิวาเสตฺวา กฏฺฐตาลํ ๖- หตฺเถ พนฺธิตฺวา ภาชนหตฺโถ นครํ ปวิสติ มนุสฺเส ทิสฺวา ทูรโต เอว กฏฺฐตาลํ อาโกเฏนฺโต. อถ ทิฏฺฐมงฺคลิกา "อุสฺสรถ อุสฺสรถา"ติ ปุรโต ปุรโต หีนชนํ อปเนนฺเตหิ ปุริเสหิ นิยฺยมานา นครทฺวารมชฺเฌ มาตงฺคํ ทิสฺวา

@๓ ม. สุภนกฺขตฺเต ๔ สี. สพฺพเสตพลิพทฺทยุตฺตํ

@๕ สี. ทุสฺสณฺฐิตรูปํ อมงฺคลนฺติ ๖ ฉ.ม. กํสตาฬํ, เอวมุปริปิ เอโส"ติ อาห. อหํ มาตงฺคจณฺฑาโลติ. สา "อีทิสํ ทิสฺวา คตานํ กุโต วุฑฺฒี"ติ ยานํ นิวตฺตาเปสิ. มนุสฺสา "ยํ มยํ อุยฺยานํ คนฺตฺวา ขชฺชโภชฺชาทึ ลเภยฺยาม, ตสฺส โน มาตงฺเคน อนฺตราโย กโต"ติ กุปิตา "คณฺหถ จณฺฑาลนฺ"ติ เลฑฺฑูหิ ปหริตฺวา "มโต"ติ วตฺวา ปาเท คเหตฺวา เอกมนฺเต ฉฑฺเฑตฺวา กจวเรน ปฏิจฺฉาเทตฺวา อคมํสุ. โส สตึ ปฏิลภิตฺวา อุฏฺฐาย มนุสฺเส ปุจฺฉิ "กึ อยฺยา ทฺวารํ นาม สพฺพสาธารณํ, อุทาหุ พฺราหฺมณานํเยว กตนฺ"ติ. มนุสฺสา อาหํสุ "น กตํ, ๑- สพฺเพสํ สาธารณนฺ"ติ. "เอวํ สพฺพสาธารณทฺวาเรน ปวิสิตฺวา ภิกฺขาจาเรน ๒- ยาเปนฺตํ มํ ทิฏฺฐมงฺคลิกาย มนุสฺสา อิมํ อนยพฺยสนํ ปาเปสุนฺ"ติ รถิกาย รถิกํ อาหิณฺฑนฺโต มนุสฺสานํ อาโรเจตฺวา พราหฺมณสฺส ฆรทฺวาเร นิปชฺชิ "ทิฏฺฐมงฺคลิกํ อลทฺธา น วุฏฺฐหิสฺสามี"ติ.