@๕ ฉ.ม. สมฺมุสฺสิ ๖ ฉ.ม. ปวิฏฺฐานํ ฉวิวณฺโณ อโหสิ ปริโยทาโต, วิปฺปสนฺนานิ จ อินฺทฺริยานิ, เอตรหิ ปเนตฺถ ๑- กิสา ทุพฺพณฺณา อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาตา, กึ โว อิธ อสปฺปายนฺ"ติ ตโต เอโก ภิกฺขุ อาห "อหํ ภนฺเต รตฺตึ อีทิสญฺจ อีทิสญฺจ เภรวารมฺมณํ ปสฺสามิ จ สุณามิ จ, อีทิสญฺจ คนฺธํ ฆายามิ, เตน เม จิตฺตํ น สมาธิยตี"ติ. เอเตเนว อุปาเยน สพฺเพ ตํ ปวตฺตึ อาโรเจสุํ. สํฆตฺเถโร อาห "ภควตา อาวุโส เทฺว วสฺสูปนายิกา ปญฺญตฺตา, อมฺหากญฺจ อิมํ เสนาสนํ อสปฺปายํ, อายามาวุโส ภควโต สนฺติกํ, คนฺตฺวา อญฺญํ สปฺปายํ เสนาสนํ ปุจฺฉามา"ติ. "สาธุ ภนฺเต"ติ เต ภิกฺขู เถรสฺส ปฏิสฺสุณิตฺวา สพฺเพว ๒- เสนาสนํ สํสาเมตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย อนุปลิตตฺตา ๓- กุเลสุ กญฺจิ อนามนฺเตตฺวา เอว เยน สาวตฺถิ เตน จาริกํ ปกฺกมึสุ. เต ๔- อนุปุพฺเพน สาวตฺถึ คนฺตฺวา ภควโต สนฺติกํ อคมํสุ.

ภควา เต ภิกฺขู ทิสฺวา เอตทโวจ "น ภิกฺขเว อนฺโตวสฺสํ จาริกา จริตพฺพาติ ๕- มยา สิกฺขาปทํ ปญฺญตฺตํ, กิสฺส ตุเมฺห จาริกํ จรถา"ติ. เต ภควโต สพฺพํ อาโรเจสุํ. ภควา อาวชฺเชนฺโต สกลชมฺพุทีเป อนฺตมโส จตุปฺปาทปีฐกฏฺฐานมตฺตมฺปิ เตสํ สปฺปายเสนาสนํ นาทฺทส. อถ เต ภิกฺขู อาห "น ภิกฺขเว ตุมฺหากํ อญฺญํ สปฺปายเสนาสนํ อตฺถิ, ตตฺเถว ตุเมฺห วิหรนฺตา อาสวกฺขยํ ปาปุเณยฺยาถ, คจฺฉถ ภิกฺขเว ตเมว เสนาสนํ อุปนิสฺสาย วิหรถ, สเจ ปน เทวตาหิ อภยํ อิจฺฉถ, อิมํ ปริตฺตํ อุคฺคณฺหถ, เอตญฺหิ โว ปริตฺตญฺจ กมฺมฏฺฐานญฺจ ภวิสฺสตี"ติ อิมํ สุตฺตํ อภาสิ.

อปเร ปนาหุ:- "คจฺฉถ ภิกฺขเว ตเมว เสนาสนํ อุปนิสฺสาย วิหรถา"ติ อิทญฺจ วตฺวา ภควา อาห "อปิจ โข อารญฺญเกน ปริหรณํ ญาตพฺพํ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. เมตตสูตร”