@๓ ฉ.ม.,อิ. สุวณฺณจุณฺณานิ ๔ ฉ.ม. กิกีราชา

เอวํ ปติฏฺฐิเต เจติเย เทฺว กุลปุตฺตา สหายกา นิกฺขมิตฺวา สมฺมุขสาวกานํ เถรานํ สนฺติเก ปพฺพชึสุ. ทีฆายุกพุทฺธานญฺหิ สมฺมุขสาวกาเยว ปพฺพาเชนฺติ อุปสมฺปาเทนฺติ นิสฺสยํ เทนฺติ, อิตเร น ลภนฺติ. ตโต เต กุลปุตฺตา "สาสเน ภนฺเต กติ ธุรานี"ติ ปุจฺฉึสุ. เถรา "เทฺว ธุรานี"ติ กเถสุํ "วาสธุรํ ปริยตฺติธุรนฺ"ติ. ตตฺถ ปพฺพชิเตน กุลปุตฺเตน อาจริยุปชฺฌายสนฺติเก ปญฺจ วสฺสานิ วสิตฺวา วตฺตปฺปฏิวตฺตํ ปูเรตฺวา ปาติโมกฺขํ เทฺว ตีณิ ภาณวารสุตฺตนฺตานิ จ ปคุณํ กตฺวา กมฺมฏฺฐานํ อุคฺคเหตฺวา กุเล วา คเณ วา นิราลเยน อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อรหตฺตสจฺฉิกิริยาย ฆฏิตพฺพํ วายมิตพฺพํ, เอตํ วาสธุรํ. อตฺตโน ถาเมน ปน เอกํ วา นิกายํ ปริยาปุณิตฺวา เทฺว วา ปญฺจ วา นิกาเย ปริยตฺติโต จ อตฺถโต จ สุวิสุทฺธํ ๑- สาสนํ อนุยุญฺชิตพฺพํ, เอตํ ปริยตฺติธุรนฺติ. อถ เต กุลปุตฺตา "ทฺวินฺนํ ธุรานํ วาสธุรเมว เสฏฺฐนฺ"ติ วตฺวา "มยํ ปนมฺหา ทหรา, วุฑฺฒกาเล วาสธุรํ ปริปูเรสฺสาม, ปริยตฺติธุรํ ตาว ปูเรสฺสามา"ติ ปริยตฺตึ อารภึสุ. เต ปกติยาว ปญฺญวนฺโต นจิรสฺเสว สกเล พุทฺธวจเน ปกตญฺญุโน วินเย จ อติวิย วินิจฺฉยกุสลา อเหสุํ. เตสํ ปริยตฺตึ นิสฺสาย ปริวาโร อุปฺปชฺชิ, ปริวารํ นิสฺสาย ลาโภ, เอกเมกสฺส ปญฺจสตา ปญฺจสตา ภิกฺขู ปริวารา อเหสุํ. เต สตฺถุ สาสนํ ทีเปนฺตา วิหรึสุ, ปุน พุทฺธกาโล วิย อโหสิ.

ตทา เทฺว ภิกฺขู คามกาวาเส วิหรนฺติ ธมฺมวาที จ อธมฺมวาที จ. อธมฺมวาที จณฺโฑ โหติ ผรุโส มุขโร, ตสฺส อชฺฌาจาโร อิตรสฺส ปากโฏ โหติ. ตโต นํ "อิทํ เต อาวุโส กมฺมํ สาสนสฺส อปฺปติรูปนฺ"ติ โจเทสิ, โส "กินฺเต ทิฏฺฐํ กินฺเต สุตนฺ"ติ วิกฺขิปติ. อิตโร "วินยธรา ชานิสฺสนฺตี"ติ อาห.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๖๖๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. เหมวตสูตร”