กึ ปน ภควา ยสฺมึ นิโคฺรเธ อาฬวกสฺส ภวนํ, ตสฺส มูเล วิหาสิ, อุทาหุ ภวเนเยวาติ? วุจฺจเต:- ภวเนเยว. ยเถว หิ ยกฺขา อตฺตโน ภวนํ ปสฺสนฺติ, ตถา ภควาปิ. โส ตตฺถ คนฺตฺวา ภวนทฺวาเร อฏฺฐาสิ. ตทา อาฬวโก หิมวนฺเต ยกฺขสมาคมํ คโต โหติ, ตโต อาฬวกสฺส ทฺวารปาโล คทฺรโภ นาม ยกฺโข ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา "กึ ภนฺเต ภควา วิกาเล อาคโต"ติ อาห. อาม คทฺรภ อาคโตมฺหิ, สเจ เต อครุ, วิหเรยฺยํ เอกรตฺตึ อาฬวกสฺส ภวเนติ. น เม ภนฺเต ครุ, อปิจ โข โส ยกฺโข กกฺขโฬ ผรุโส มาตาปิตูนมฺปิ อภิวาทนาทีนิ น กโรติ, มา รุจฺจิ ภควโต อิธ วาโสติ. ชานามิ คทฺรภ ตสฺส ยกฺขสฺส กกฺขฬตฺตํ, น โกจิ มม อนฺตราโย ภวิสฺสติ, สเจ เต อครุ, วิหเรยฺยเมกรตฺตินฺติ.

ทุติยมฺปิ คทฺรโภ ยกฺโข ภควนฺตํ เอตทโวจ "อคฺคิตตฺตกปาลสทิโส ภนฺเต อาฬวโก, `มาตาปิตโร'ติ วา `สมณพฺราหฺมณา'ติ วา `ธมฺโม'ติ วา น ชานาติ, อิธาคตานํ จิตฺตกฺเขปมฺปิ กโรติ, หทยมฺปิ ผาเลติ, ปาเทปิ คเหตฺวา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๗๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อาฬวกสูตร”