เอวํ ภควา ตสฺส พาธนจิตฺตํ ๔- ปฏิเสเธตฺวา ปญฺหาปุจฺฉเน อุสฺสาหํ ชเนนฺโต อาห "อปิจ ตฺวํ อาวุโส ปุจฺฉ ยทากงฺขสี"ติ. ตสฺสตฺโถ:- ปุจฺฉ, ยทิ อากงฺขสิ, น เม ปญฺหาวิสฺสชฺชเน ภาโร อตฺถิ. อถ วา "ปุจฺฉ ยํ

@๓ ก. วิมติวิพาหนตฺถํ ๔ สี.,ม. พาธนา จิตฺตํ อากงฺขสิ, สพฺพนฺเต วิสฺสชฺชิสฺสามี"ติ สพฺพญฺญุปฺปวารณํ ปวาเรสิ อสาธารณํ ปจฺเจกพุทฺธคฺคสาวกมหาสาวเกหิ. เตปิ ๑- หิ "ปุจฺฉาวุโส สุตฺวา ชานิสฺสามา"ติ ๒- วทนฺติ. พุทฺธา ปน "ปุจฺฉาวุโส ยทากงฺขสี"ติ ๓- วา,

"ปุจฺฉ วาสว มํ ปญฺหํ ยงฺกิญฺจิ มนสิจฺฉสี"ติ ๔- วา,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๗๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อาฬวกสูตร”