@๖ ขุ.ชา. ๒๘/๔๓๓/๑๑๖ (สฺยา) ๗ ขุ.สุ. ๒๕/๘๙๒/๕๐๘ พฺราหฺมณสจฺจานี"ติอาทีสุ ๑- พฺราหฺมณสจฺเจ. "เอกํ หิ สจฺจํ น ทุติยมตฺถี"ติ- อาทีสุ ๒- ปรมตฺถสจฺเจ. "จตุนฺนํ สจฺจานํ กติ กุสลาติอาทีสุ ๓- อริยสจฺเจ. อิธ ปน ปรมตฺถสจฺจํ นิพฺพานํ, วิรติสจฺจํ วา อพฺภนฺตรํ กตฺวา วาจาสจฺจํ อธิปฺเปตํ, ยสฺสานุภาเวน อุทกาทีนิ วเส วตฺเตนฺติ, ชาติชรามรณสฺส ปารํ ตรนฺติ. ยถาห:-

"สจฺจวาเจน อุทกมฺปิ ๔- ธาวติ ๕-

วิสมฺปิ สจฺเจน หนนฺติ ปณฺฑิตา

สจฺเจน เทโว ถนยํ ปวสฺสติ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๗๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อาฬวกสูตร”