@๑๕ องฺ.อฏฺฐก. ๒๓/๑๐๙/๒๐๕ ๑๖ ขุ.มหา. ๒๙/๗๐๕/๔๑๗ (สฺยา) วาจารสูปวชฺชอวเสสพฺยญฺชนาทโย ๑- ธมฺมา "รสา"ติ วุจฺจนฺติ, เตสํ รสานํ สจฺจํ หเว สาธุตรํ ๒- สจฺจเมว สาธุตรํ, สาธุตรํ ๒- วา เสฏฺฐตรํ อุตฺตมตรํ. มูลรสาทโย หิ สรีรํ อุปพฺรูเหนฺติ, สงฺกิเลสิกญฺจ สุขมาวหนฺตํ. สจฺจรเส วิรติสจฺจวาจาสจฺจรโส ๔- สมถวิปสฺสนาทีหิ จิตฺตมุปพฺรูเหติ ๕- อสงฺกิเลสิกญฺจ สุขมาวหาติ, ๖- วิมุตฺติรโส ปรมตฺถสจฺจรสปริภาวิตตฺตา สาธุ, อตฺถรสธมฺมรสา จ ตทธิคมูปายภูตํ อตฺถญฺจ ธมฺมญฺจ นิสฺสาย ปวตฺติโตติ.
ปญฺญาชีวินฺติ เอตฺถ ปน ยฺวายํ อนฺเธกจกฺขุทฺวิจกฺขุเกสุ ทฺวิจกฺขุ ปุคฺคโล คหฏฺโฐ วา กมฺมนฺตานุฏฺฐานสรณคมนทานสํวิภาคสีลสมาทานอุโปสถกมฺมาทิ- คหฏฺฐปฏิปทํ, ปพฺพชิโต วา อวิปฺปฏิสารกรณสีลสงฺขาตํ ตทุตฺตรึ จิตฺตวิสุทฺธิอาทิเภทํ วา ปพฺพชิตปฏิปทํ ปญฺญาย อาราเธตฺวา ชีวติ, ตสฺส ปญฺญาชีวิตํ, ตํ วา ปญฺญาชีวิโน ปญฺญาชีวิตํ ๗- เสฏฺฐมาหูติ เอวมตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ.
[๑๘๕-๖] เอวํ ภควตา วิสฺสชฺชิเต จตฺตาโรปิ ปเญฺห สุตฺวา อตฺตมโน ยกฺโข อวเสเสปิ จตฺตาโร ปเญฺห ปุจฺฉนฺโต "กถํ สุ ตรติ โอฆนฺ"ติ คาถมาห. อถสฺส ภควา ปุริมนเยเนว วิสฺสชฺเชนฺโต "สทฺธาย ตรติ โอฆนฺ"ติ คาถมาห. ตตฺถ กิญฺจาปิ โย จตุพฺพิธํ โอฆํ ตรติ, โส สํสารอณฺณวมฺปิ ตรติ, วฏฺฏทุกฺขมฺปิ อจฺเจติ, กิเลสมลาปิ ปริสุชฺฌติ, เอวํ สนฺเตปิ ปน ยสฺมา อสฺสทฺโธ โอฆตรณํ อสทฺทหนฺโต น ปกฺขนฺทติ, ปญฺจสุ กามคุเณสุ จิตฺตโวสฺสคฺเคน ปมตฺโต ตเตฺรวาสตฺตวิสตฺตาย ๘- สํสารอณฺณวํ น ตรติ, กุสีโต ทุกฺขํ วิหรติ โวกิณฺโณ อกุสเลหิ ธมฺเมหิ, อปฺปญฺโญ สุทฺธิมคฺคํ อชานนฺโต น ปริสุชฺฌติ, ตสฺมา ตปฺปฏิปกฺขํ ทสฺเสนฺเตน ภควตา อยํ คาถา วุตฺตาติ. ๙-