[๑๘๗] อิทานิ ตเมว "ปญฺญาย ปริสุชฺฌตี"ติ เอตฺถ วุตฺตํ ปญฺญาปทํ คเหตฺวา อตฺตโน ปฏิภาเนน โลกิยโลกุตฺตรมิสฺสกํ ปญฺหํ ปุจฺฉนฺโต "กถํ สุ ลภเต ปญฺญนฺ"ติ อิมํ ฉปฺปทคาถมาห. ตตฺถ กถํ สูติ สพฺพตฺเถว อตฺถยุตฺติปุจฺฉา โหติ. อยญฺหิ ปญฺญาทิมตฺถํ ญตฺวา ตสฺส ยุตฺตึ ปุจฺฉติ "กถํ กาย ยุตฺติยา เกน การเณน ปญฺญํ ลภตี"ติ. เอส นโย ธนาทีสุ.

@๓ ฉ.ม. อนุตีตํ ๔ ฉ.ม. กามทุกฺขมจฺเจติ

@๕ สี. วิหตกามปงฺกตาย, ม. วิคตกามสญฺญาย

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๗๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อาฬวกสูตร”