[๑๙๙-๒๐๐] เอวํ ภควา "น กิญฺเจตฺถ เอกมฺปิ คยฺหูปคํ มุตฺตามณิสทิสํ อตฺถิ, อญฺญทตฺถุ อสุจิปริปูโร จายํ ๕- กาโย"ติ อพฺภนฺตรกุณปํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ ตเมว อพฺภนฺตรกุณปํ พหิ นิกฺขมนกุณเปน ปากฏํ กตฺวา ทสฺเสนฺโต ปุพฺเพ วุตฺตญฺจ สงฺคณฺหิตฺวา "อถสฺส นวหิ โสเตหี"ติ คาถาทฺวยมาห.

ตตฺถ อถาติ ปริยายนฺตรนิทสฺสนํ, อปเรนาปิ ปริยาเยน อสุจิภาวํ ปสฺสาติ วุตฺตํ โหติ. อสฺสาติ อิมสฺส กายสฺส. นวหิ โสเตหีติ

@๒ ฉ.ม. อวฏฺฐิตานิ ๓ ก. มกฺขิกาปตฺตสุขุมจฺฉวิยา ปฏิจฺฉนฺนสฺส

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๗๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. วิชยสูตร”