สกุนฺโต ๓- ชาลมุตฺโตว อปฺโป สคฺคาย คจฺฉตี"ติ ๔- อิมํ คาถมาห. สา คาถาปริโยสาเน โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาสิ. จตุราสีติยา ปาณสหสฺสานญฺจ ธมฺมาภิสมโย อโหสิ.

สา ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา ปิตุ สนฺติกํ อคมาสิ, ปิตา ตํ ทิสฺวา "จิเรนาคตา"ติ กุทฺโธ เวเคน ตนฺเต เวมํ ปกฺขิปิ, ตํ นิกฺขมิตฺวา ทาริกาย กุจฺฉึ ภินฺทิ, สา ตตฺเถว กาลมกาสิ. โส ทิสฺวา "นาหํ มม ธีตรํ ปหรึ, อปิจ โข อิมํ เวคสา เวมํ นิกฺขมิตฺวา อิมิสฺสา กุจฺฉึ ภินฺทิ. ชีวติ นุ โข นนุ โข"ติ วีมํสนฺโต มตํ ทิสฺวา จินฺเตสิ "มนุสฺสา มํ `อิมินา ธีตา มาริตา'ติ ญตฺวา อุปกฺโกเสยฺยุํ, เตน ราชาปิ ครุกํ ทณฺฑํ ปเณยฺย, หนฺทาหํ ปฏิกจฺเจว ปลายิสฺสามี"ติ. โส ทณฺฑภเยน ปลายนฺโต ภควโต สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา อรญฺเญ วสนฺตานํ ภิกฺขูนํ วสโนกาสํ ปาปุณิ, เต จ ภิกฺขู อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา ๕- ปพฺพชฺชํ ยาจิ. เต นํ ปพฺพาเชตฺวา

@๓ ฉ.ม. สกุโณ ๔ ขุ.ธ. ๒๕/๑๗๔/๔๗